headache

Νευρολογική Αποκατάσταση

Τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί αύξηση στατιστικά του ποσοστού εμφάνισης των νευρολογικών παθήσεων. Το είδος της παθολογίας αυτής εμπεριέχει σχεδόν όλες τις ηλικιακές ομάδες.

01

Παθήσεις που συναντώνται πιο συχνά:

1. Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια
2. Σκλήρυνση Κατά Πλάκα
3. Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις
4. Κακώσεις Περιφερικών Νεύρων
5. Νόσος του Parkinson
02

Ποιες είναι οι νευρολογικές παθήσεις και ποιά τα συμπτώματα τους

Το νευρικό μας σύστημα αποτελεί την βάση της κατανόησης, των συναισθημάτων, της μνήμης αλλά και της κινητικότητας. Η φυσιολογική του λειτουργία μπορεί να προσβάλλεται από διάφορες παθήσεις, όπως το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, η σκλήρυνση κατά πλάκας και η νόσος του Parkinson. Παρόμοια, τραυματισμοί του νευρικού ιστού όπως συμβαίνει σε κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κακώσεις του βραχιονίου πλέγματος ή του ισχιακού νεύρου, μπορούν να διαταράξουν τη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος.

Σε κάθε περίπτωση τα συμπτώματα μπορεί να είναι κινητικά, γνωστικά, αντιληπτικά ή ακόμα και συναισθηματικά. Κλασσικό παράδειγμα μη κινητικού συμπτώματος αποτελεί η απώλεια μνήμης. Στα κινητικά συμπτώματα ανήκουν καταστάσεις όπως η απώλεια μυϊκής ισχύος, οι διαταραχές μυϊκού τόνου, κυρίως με τη μορφή υπερτονίας ή υποτονίας, η μυϊκή δυσκαμψία, η κόπωση και τα προβλήματα συντονισμού.

Απόρροια των παραπάνω συμπτωμάτων αποτελεί η δυσχέρεια στην εκτέλεση καθημερινών κινήσεων όπως η βάδιση, η ορθοστάτιση από μία καρέκλα, η ένδυση, τα ανέβασμα σκαλοπατιών, η γραφή και η οδήγηση

.
03

Η Φυσικοθεραπεία και η προσφορά της στις νευρολογικές παθήσεις

Η θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών που παρουσιάζουν παρόμοια προβλήματα είναι πολύπλευρη. Προϋποθέτει την ακριβή διάγνωση καθώς και τον μεθοδικό σχεδιασμό του πλάνου θεραπείας. Παράλληλα απαιτείται η συνεργασία επιστημόνων διαφορετικών ειδικοτήτων.

Πολύ συχνή θεραπευτική παρέμβαση σε ενήλικες με κινητικά προβλήματα αποτελεί η κινητική εκμάθηση. Η κινητική εκμάθηση στοχεύει στην εκπαίδευση κινήσεων οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν την λειτουργική ικανότητα του ασθενή. Πρώτο βήμα στη διαδικασία κινητικής εκμάθησης αποτελεί ο καταρτισμός θεραπευτικών στόχων, που πραγματοποιείται από κοινού από τον ασθενή και το θεραπευτή. Τυπικά παραδείγματα λειτουργικών στόχων αποτελούν η βελτίωση της ταχύτητας βάδισης, η βελτίωση της ισορροπίας σε εξωτερικούς χώρους, η ορθοστάτιση από μία καρέκλα χωρίς βοήθεια κ.ο.κ.
04

Πλαίσιο θεραπείας



Για την επίτευξη των λειτουργικών στόχων απαιτούνται 2 κύριες προϋποθέσεις.
1. Η αξιολόγηση και η θεραπευτική παρέμβαση πάνω στις συγκεκριμένες δυσλειτουργίες του ασθενή. Μέσα από την διεξοδική ανάλυση των προβλημάτων του ασθενή, λαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με τις κύριες δυσλειτουργίες που επηρεάζουν την κίνηση και καθορίζεται το χρονικό πλάνο θεραπείας. Η θεραπεία ακολουθεί διαφορετικά μονοπάτια ανάλογα με το είδος της νευρολογικής συμπτωματολογίας.

2. Η επανεκπαίδευση αποτελεσματικών στρατηγικών κίνησης σε καθημερινές δραστηριότητες. Συχνά ασθενείς δυσκολεύονται να βρουν λύσεις σε καθημερινές δραστηριότητες όπως η ένδυση. Ο θεραπευτής μπορεί να καθοδηγήσει σε διαφορετικές στρατηγικές, που οδηγούν σε μεγαλύτερη αυτονομία του ατόμου. Η συγκεκριμένη διαδικασία εμπίπτει σε μία πολύ σημαντική θεραπευτική προσέγγιση, που ονομάζεται αυτοδιαχείριση. Ο ασθενής θα πρέπει να διδάσκεται τεχνικές μέσα από τις οποίες θα μπορεί να γίνεται περισσότερο αυτόνομος, αλλά ταυτόχρονα θα μπορεί να βελτιώνει τις κινητικές του δυσλειτουργίες μέσα από συστηματική εξάσκηση. Η εξάσκηση αυτή μπορεί να μπορεί να πραγματοποιείται αποκλειστικά από τον ασθενή, με τη βοήθεια του θεραπευτή, καθώς και με τη βοήθεια του περιβάλλοντος του.

Βασικές αρχές του θεραπευτικού σχεδιασμού και προσέγγισης είναι:
  • Η ενεργητική συμμετοχή του ασθενή
  • Η εκμάθηση από τον ασθενή νέων κινητικών δεξιοτήτων
  • Η καθοδήγηση του ασθενή από το θεραπευτή στη συνεδρία αλλά παράλληλα και εκμάθηση των βασικών ασκήσεων για το σπίτι.
05

Μέθοδος & τεχνικές θεραπείας

Η αποκατάσταση νευρολογικών παθήσεων απαιτεί εξειδικευμένη θεραπευτική παρέμβαση. Επιστημονική βάση της θεραπείας αποτελεί η προσέγγιση Bobath. H προσέγγιση Bobath αναπτύχθηκε στην Αγγλία στα μέσα του προηγούμενου αιώνα και αποτελεί την πιο διαδομένη μέθοδο αποκατάστασης νευρολογικών βλαβών στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Η μέθοδος Bobath επικεντρώνεται στη διεξοδική ανάλυση των προβλημάτων του ασθενή και τη χρήση ειδικών χειρισμών από το θεραπευτή για τη διευκόλυνση λειτουργικών κινήσεων.

Παράλληλα, η θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει:
  • Τεχνικές Ιδιοδεκτικής Νευρομυϊκής διευκόλυνσης (PNF)
  • Στρατηγικές βελτίωσης κινητικής μάθησης (motor relearning)
  • Τεχνικές εξισορρόπησης εμβιομηχανικών δυσλειτουργιών (Maitland, Myofascial TrP)
  • Χρήση Ηλεκτρομυογραφικής ανατροφοδότησης(EMG Biofeedback)
  • Τεχνικές κινητοποίησης νευρικού ιστού (Neurodynamics)